Back to Kidal

Kidal als bron van herinnering, verzet en muzikale overdracht
Back to Kidal is een werk van theater, muziek, dans en video. In deze odyssee wordt Kidal meer dan een geografische plek: het is een bron van herinnering, verzet en muzikale overdracht. De stad ligt in wat ooit de oostgrens van het Mali-rijk was en kent een eeuwenoude muzikale cultuur. Vanuit die geschiedenis onderzoekt Coulibaly hoe de blues, geworteld in traditionele Manding-, Fulani- en Yoruba-liederen, een universele taal werd van moderne Afrikaanse geschiedenis.

De blues klinkt hier niet als verwijzing, maar als levende materie. De muziek draagt fragmenten van menselijke geschiedenissen, open wonden en hardnekkige vormen van verzet. Maar Back to Kidal is geen voorstelling van wanhoop. Ondanks alles vertelt Coulibaly een verhaal van vreugde, hoop en kracht: de krachten die volharding mogelijk maken en gedeeld kunnen worden met de wereld.

Een fysieke taal voor vrijheid, waardigheid en collectieve kracht
De choreografie wordt uitgevoerd door zes dansers van Faso Danse Théâtre. Coulibaly’s danstaal is fysiek, ritmisch en diep menselijk. In Back to Kidal zoekt hij naar een bewegingstaal die de kern van menselijkheid raakt: precies, intens en gedragen door urgentie. De dansers bewegen tussen individuele kracht en collectieve energie, tussen herinnering en toekomst.

De muziek vormt de ruggengraat van de voorstelling. Patrick Kabré verdiept zich al jaren in de Sahelblues, terwijl Yvan Talbot, ook bekend als Doogoo D, de stemmen, texturen en ritmische spanningen samenbrengt in een gelaagde soundscape. Zangeres Niaka Sacko voegt daar een krachtige vocale aanwezigheid aan toe. Samen creëren zij een muzikale taal die geworteld is en tegelijk voortdurend in beweging blijft.

“We hebben een lange weg afgelegd in de strijd voor rechtvaardigheid, maar we hebben ook nog een lange weg te gaan.”
- Martin Luther King

Publiek en performers delen ruimte van herinnering
In Back to Kidal zitten toeschouwers niet alleen tegenover het podium. Een deel van het publiek neemt plaats op de scène, dicht bij de performers. Via dans, zang, spoken word en video vervaagt de grens tussen speler en toeschouwer. Zo ontstaat een immersieve ervaring waarin je niet alleen kijkt naar een geschiedenis van strijd, maar die van binnenuit meebeleeft.

De tekst en spoken word worden gebracht door actrice Odile Sankara. Haar stem draagt herinnering, kracht en verbeelding, en onderstreept de rol van vrouwen in de strijd tegen slavernij, kolonialisme en onderdrukking. Hun liederen, woorden en gebaren blijven de hoop voeden die deze reis naar waardigheid en vrijheid voortstuwt.